بِسم رَب الشهداء والصدقین

با سلام

لا رأیتُ الّا جَمیلا

و چیزی جز زیبایی ندیدم .....

و اینگونه بود که عشق آغاز شد ....

و چون پیمان بستند بر سر پیمان خود نشستند ....

و شاهد این مدعا .....

مناطق عملیاتی جنوب کشور .....

کربلای ایران ....

است .

شلمچه ، فکه ، اروند ، طلائیه ... مهمانی خوبی است . دلمان حسابی از حضور جاری شهدا سیراب می شود . شاید حتی به خواب هم نمی دیدیم که روزی زائر  آسمان بشویم .

اما وقتی نور دعوت شهدا  که به آدرس دل بی قرارمان پُست شده بود ،رسید و تمام وجودمان را عطر یاد شهدا  پُر کرد ، چشمان مان را باز کردیم  و دل های کویری مان را دیدیم که به زلال یاد شهیدان دخیل  بسته اند .

ساعت حدود 11 شب رو نشون میداد .

هیئت تموم شده بود . دوشنبه بود .( هیئت ما هر هفته دوشنبه ها برگزار میشه )

هر کسی تو مسجد حلقه ای زد بود و بحث می کرد

امشب هیئت چطور بود ؟

چرا مداحی اینطور شد ؟

چرا تعدادی از اعضا امشب غائب بودن ؟

هفته بعد چطور میشه ؟

من هم در جمع حلقه بحث ها از این طرف به آن طرف می رفتم . به صحبت ها گوش

می کردم . اما .....

اینا حرف دل من نبود ، بدجور دلم گرفته بود .... نمی دونم چی شده بود .

داخل بحثی شدم که دو تا از بچه های حوزه بسیج دانشجویی  داشتن به یکی از دوستان اسرار می کردن که باهاشون به یک سفر برن ...

رفتم جلو . اون دوستمون می گفت : (( بابا من تازه از مشهد اومدم نمی تونم بیام ))

گفتم چی شده ؟ گفتند : (( داریم میریم جنوب ))

دلم ریخت . پیداش کردم اینجا جای من بود اما .....

آیا این دعوتنامه من تمبر خورده بود یا نه ؟

دلمو زدم به دریا گفتم : حالا که اون نمیره منو می برین . (( نه دانشجو بودم نه عضو حوزه دانشجویی ))

خدایا یعنی میشه ؟؟؟؟؟؟!!!!

جواب ندادن .

بازم پرسیدم .... گفتن اگه جا باشه و فرمانده حوزه هم اجازه بده می تونی بیای .

از اون دوستمون که نمی خواست  بیاد خواهش کردم اگر نظرش جدی هست بزاره من به جاش برم . شکر خدا (( قبول کرد ))

حالا مونده بود فرمانده حوزه . به دوستای عضو حوزه دانشجویی گفتم که با فرمانده صحبت کنن .

گفتن (( فردا اسامی کسانی که میخوان بیان می فرستیم منطقه مقاومت برای تایید اگر خواستی صبح قبل از ساعت 10 زنگ بزن جواب بده .

با شک گفتم چشم . چون هنوز نصف کار درست شده بود .

باید به پدر و مادر هم خبر میدادم . شاید قبول نمی کردم .

تو راه برگشت به خونه خیلی فکر کردم

برم ................. نرم

اخه قبلا" یکبار با بسیج دانش آموزی رفته بودم . 3 سال پیش . خیلی حال داد

اونایی که رفتن کربلای ایران می دونن چی میگم . (( عشق است عشق ))

رفتم خونه .

اول به مادرم گفتم . با کمی تامل گفت : ... اگه خودت دوست داری و پدر هم اجازه بده برو ))

مونده بود پدرم . می ترسیدم دم عیدی بهونه بیاره ولی

شکر خدا اونم قبول کرد و قرار شد هم دعای خیر و هم هزینه سفر رو بهم بده .

صبح قبل از ساعت 10 زنگ زدم به یکی از دوستان دیشبی . اون گفت من گفتم اسامی رو هم نفرستادن حله .. می تونی بیای.

خوشحال شدم خدا رو شکر کردم .

به چند تا از دوستان وبلاگ نویس زنگ زدم خبر دادم و حلالیت گرفتم .

چون وقت کم بود نتونستم بیام و تو وبلاگ مطلب بزارم و خبر بدم .

داشتم اماده می شدم که اون یکی دوستم که تو حوزه بود زنگ زد .

 (( سلام کرد و جواب دادم ))  گفتم چی شده  من که با شما میام .

گفت : (( نه )) گفتم : چرا ؟؟ گفت :   (( بهتره خودت با فرمانده حوزه صحبت کنی و جواب و تایید رو از خودش بگیری . شماره همراه  فرمانده حوزه رو داد .

چند باری زنگ زدم ولی جواب نمی داد .

خدا خدا می کردم . وقتی جواب نداد دیگه بی خیال شدم گفت شاید خدا نخواسته و شهدا دعوت نامه رو پس گرفتن . اما بازم زنگ زدم  بعد از چند تذ صدای بوق تلفن یکی پشت خط گفت بفربمایید : سلام کردم گفتم آقای .... من حامد هستم همون که بچه های حوزه معرفی کردن برای سفر مناطق عملیاتی اگر جا هست بزارین منم بیام . این فرمانده حوزه هم که اهل جبه و جنگ بود و با پدرم همرزم بودن و خانواده ما رو می شناخت گفت ببینم چی میشه دست من نیست باید از منطقه تصمیم بگیرن . خداحافظ

تموم شد . دیگه بهش فکر نکردم به اون دوستم که تلفن فرمانده حوزه رو داده بود زنگ زدم : گفتم مثل اینکه کارا سخت شده شاید نتونم بیام . گفت : (( بگو پدرت زنگ بزنه )) گفتم : نمی خواهد . زوری نمیشه باید اونی که می خواهد بخواهد . گوشی رو گذاشتم .

ظهر بود .

وضو گرفتم برای نماز .

داشتم دست و صورتم رو خشک می کردم . دیگه اصلا مهم نبود چون شاید اونا نمی خواستن (( خدا و شهدا ))

ولی گوشی تلفن زنگ زد .

شماره نا آشنا بود . برداشتم .

بله بفرمائید :

از پشت خط گفت : آقا حامد شماره شناسنامه ات رو بگو . تاریخ تولد . کارت بیمه داری . چند تا سوال دیگه و خدا حافظ .

نه مثل اینکه  دعوت شده بودم این سوالات یعنی اسم من رو هم تو لیست نوشتن .

شکر خدا . که لیاقت پیدا کردیم بریم واسه زیارت

کجا ...

کربلای ایران .

جای شما سبز . خیلی حال داد .

مخصوصا "

دو کوهه . آخه شما نمی دونید دوکوهه دل داره . می تونه با آدم حرف بزنه . با من که حرف می زد . درو دیوار . زمینش ، آسمونش ، اون جای گلوله ها اون ساختمون های ساده زخم خورده که روزی جای پای شهیدان از اونجا گذر کرده بود .

شلمچه . زمین پاکی که غروبش آدمو دیونه می کنه . هر کی میرسه کفشاش رو در میاره . دلشو میده دست شهدا ، شهدا هم به لطف خدا دلشو صیقل میدن و یک دل آکبند آکبند تحویلش میدن . میگی نه . امتحان کن

ولی تو این زمانه پر از وسوسه شیاطین اون دلو نگه داشتن کار سختی اما به یاری خدا باید دلامونو کربلایی نگه داریم .

اینایی که گفتم احساس من از این مناطق بود که برام خیلی عالی بود . با آسمون کانکت شدم اخه دل که داشتم سیم رو هم اونجا گرفتم شماره رو هم شهدا دادن وصل شدیم به دنیای واقعی الهی و حرفامون رو زدیم .

به یاد شما و همه دوستان هم بودم . براتون دعا کردیم .

فتح المبین ، شرهانی ، دشت عباس ، طلائیه ،اروند کنار ، هویزه ، خرمشهر ، مسجد جامع خرمشهر ، آبادان ، فکه ، دهلاویه ، تنگه چزابه و غیره همشون با صفا هستن و خواهند بود

به حرمت خون پاک شهیدان

فرزندان ایران اسلامی

اگه خواستی و دعوت کردن می تونی بری

پس کوله پشتی ات رو بردار

بخواه

تا خواسته شوی

برامون دعا کن

الهم عجل لولیک الفرج ....

یا علی

انشاء الله عکس هایی رو که از مناطق عملیاتی که هم زیبا و هم داغ داغ هست هفته بعد رو وبلاگ می زارم .(( هفته بعد ))

در نهان از خدا شرم  داشته باشید ، هم چنان که در آشکار از مردم  شرم دارید .

امام کاظم (ع)

نیکی آن است  که افراد وقتی پیمان می بندند به عهدشان وفا کنند .

سوره بقره آیه 177

ای دولت ها ! فتح کشور مهم نیست ، فتح قلوب مهم است .

امام خمینی (ره)